Vakopleiding Burkina Faso: niet voor iedereen
door Marjan Schaapman op 13 januari, 2014

In veel landen vinden ouders het ’t belangrijkst dat hun kinderen diploma’s halen. Belangrijker dan een vak of beroep leren; dat doe je buiten of na school bij een baas. Ook in Burkina Faso is de ‘chomage en cravate’ hoog; kinderen gaan met name naar algemene opleidingen, en het onderwijssysteem voorziet meer in algemene dan in beroepsopleidingen. Echter, langzamerhand gaan toch steeds meer ouders inzien dat het volgen van een beroepsopleiding hun kinderen een betere kans op werk geeft. Ook gaan steeds meer jonge mensen, die al een universitaire opleiding hebben afgerond, alsnog een vak leren. Om hun kans op werk, en dus op inkomsten, te vergroten.

 

DSC02460 Van 8 t/m 12 januari 2014 heeft Paul in Ouagadougou drie centra voor vakopleidingen bezocht. Zijn conclusie: de wil en belangstelling is er, maar de voorzieningen zijn nog zeer beperkt. Het bezoek had tot doel om kennis te maken en na te gaan in hoeverre de Van Doorn Stichting een rol kan spelen in de deelname aan, en de verbetering van de kwaliteit van de vakopleidingen.

 

Het CEFPO is een publiek/openbaar centrum voor beroepsopleidingen dat twee jaar geleden door de overheid is opgezet. Het kan tien vakopleidingen verzorgen, maar er zijn er maar vijf operationeel, namelijk voor metselaar, automonteur, metaal-bewerking, elektricien, en computeronderhoud.

Tot op heden werd het minimum van 15 leerlingen per vakopleiding – nodig om te kunnen starten – voor de andere vijf opleidingen nog niet behaald. Vermoed wordt dat de kosten van de opleiding daarin een rol spelen, want CFA 300.000 (EUR 450), verdeeld over de opleidingsduur van 18 maanden (EUR 25 per maand) is voor velen niet op te brengen. Het feit dat er bovendien sprake is van 25% dropout op wel gestarte opleidingen is mogelijk ook een indicatie dat het voor veel gezinnen moeilijk is om het benodigde schoolgeld bij elkaar te sprokkelen; velen moeten rondkomen met een inkomen van minder dan EUR 2 per dag!

Toegang tot studiefinanciering kan hier voor veel jongeren een oplossing zijn.

 

Het Centre de Formation Artisanat is pas een jaar geleden opgezet door de Don Bosco Stichting. Jongeren krijgen hier computer- en kooklessen, leren weven, of krijgen een opleiding tot kapper en brommermonteur. Daarnaast wordt er bijles gegeven in lezen en schrijven t.b.v. het tegengaan van alfabetisme. DSC02455

De computercursus duurt twee keer 1 maand maar de andere opleidingen vier maanden, en nu al wordt geconstateerd dat dat te kort is voor een vakopleiding en men overweegt de opleidingen te verlengen tot 8 maanden. De kosten van deze opleidingen zijn van een andere – en voor velen redelijk haalbare orde dan die van het openbare CEFPO; een computercursus kost CFA 5000 (EUR 7,50) per maand en de kosten van de andere opleidingen liggen rond de CFA 2000 (EUR 3) per maand.

Medio 2014 wordt het functioneren van het centrum geëvalueerd. Mogelijk dat de Van Doorn Stichting dan kan helpen bij het opstellen van een bedrijfsplan om de duurzaamheid van het centrum te vergroten.

 

DSC02458Het derde centrum dat Paul heeft bezocht, is het CFPH; een centrum voor vakopleidingen dat zich speciaal richt op beperkt verstandelijk of lichamelijk gehandicapte jongeren. Het centrum is zo’n veertig jaar geleden door een Franse religieuze opgezet en wordt nu al 30 jaar gerund door een van de eerste gehandicapte leerlingen van het centrum, Madame Agnes. Het centrum geeft momenteel drie jaar durende opleidingen in kleermaken, weven, borduren, speelgoed maken, sieraden maken, breien en haken. Het overweegt om, speciaal voor gehandicapte mannen, nog twee opleidingen toe te voegen, namelijk houtbewerking en auto-/motormonteur. Een opleiding kost CFA 25.000 per jaar, ofwel EUR 3 per maand.

Tijdens Paul’s bezoek ontving het centrum van een Italiaanse liefdadigheidsorganisatie een tiental rolstoelen. Andere liefdadigheidsinstellingen geven donaties om leerkrachten te kunnen betalen. Het centrum is momenteel met name op zoek naar assistentie om de twee nieuwe opleidingen op te zetten - en naar ondersteuning (vrijwilligers) die de basiskennis van orthopedist kunnen overbrengen.

Het is echt heel indrukwekkend om te zien hoe mensen die zelf gehandicapt zijn, zonder overheidssteun, met zoveel enthousiasme hun eveneens gehandicapte medemens helpen om een vak te leren, zodat zij zichzelf vervolgens van een inkomen kunnen voorzien!


Uit ons fotoboek
Overzicht nieuwsberichten